Analyzing the Concept of Play as Civilization: A Case Study of the Concepts of Play and War in the Phenomenon of Varzajang

Document Type : Original Article

Author

PhD Candidate in Political Sociology, Department of Political Science, Islamic Azad University, South Tehran Branch, Tehran, Iran

10.22099/jchr.2026.51963.1002

Abstract

Original and pure play is one of the main foundations of civilization. Accordingly, the native people of the north (specifically, its plains area) call the organization of a bloody fight between two bulls “play.” Relying on natural attitudes and preserving Varzajang under such titles as the necessity of preserving historical tradition, protecting culture and identity, and the importance of “native play,” they insist on its continuation. However, during the last few centuries, this unusual culture has undergone tremendous changes with the transformation of social structures, while its main core, “fighting,” has remained. In this regard, some sociologists and academic researchers, in support of its economic development to attract profits and financial gains for the host, and also by referring to the social solidarity function of this tradition, emphasize the removal of existing obstacles and believe that this phenomenon provides a favorable opportunity for the expansion and attraction of tourism.This research, using a phenomenological approach (highlighting the intentional component in its method) and drawing on two years of lived experience among Varzajang activists, relies on the categories of play according to Caillois and Huizinga’s perception of play. It investigates the perception of this phenomenon among the people of Rasht and seeks to answer the central question: Is “Varzajang” a game or a war? The result is that the reality of play, “open coherence,” and discussion of hidden social layers are important and necessary. Therefore, in adopting a judgment concerning ethical norms, we must all be concerned with the public interest in society. However, the phenomenon of Varzajang can be considered play to the extent that it is a natural movement (as opposed to a compulsive motion). Once it becomes violent and vicious and distances itself from the elements of play, it is undoubtedly no longer play or civilizing.
 
 
 

Keywords

Main Subjects

References

آرنت، هانا. (1394). حیات ذهن. ترجمه‌ی مسعود علیا، تهران: ققنوس.
اسپیگلبرگ، هربرت. (1399). جنبش پدیدارشناسی درآمدی تاریخی. ج 1و 2، ترجمه‌ی مسعود علیا، تهران: مینوی­خرد.
اسمیت، دیوید وودراف. (1396). پدیدارشناسی هوسرل. ترجمه‌ی غلام­عباس جمالی، تهران: نقش­جهان.
اندام، رضا؛ عسگری، مرتضی؛ سلیمی، میترا. (1394). «بررسی موانع توسعه‌ی بازی­های بومی و محلی از دیدگاه دانشجویان». پژوهش­های کاربردی در مدیریت ورزشی، 4 (2)، 49-61.
اصلاح­عربانی، ابراهیم. (1374). کتاب گیلان. ج3، تهران: گروه پژوهشگران­ایرانی.
اوبن، اوژن. (1362). ایران امروز؛ ایران و بین­النهرین. ترجمه‌ی علی­اصغر سعیدی، تهران: علم.
اولئاریوس، آدام. (1369). سفرنامه‌ی آدام اولئاریوس: سرزمین تزارهای مخوف. ترجمه‌ی حسین کردبچه، تهران: کتاب برای همه.
ایمان، محمدتقی. (1397). روش­شناسی تحقیقات کیفی. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
بلومنبرگ، هانس. (1401). مشروعیت عصرمدرن. ترجمه‌ی زانیار ابراهیمی، تهران: بوستان کتاب.
پولاک، یاکوب ادوارد. (1361). سفرنامه‌ی پولاک: ایران و ایرانیان. ترجمه‌ی کیکاووس جهانداری، تهران: خوارزمی.
تانکوانی، جی ام. (1383).  نامه­هایی درباره‌ی ایران و ترکیه آسیا. ترجمه‌ی علی­اصغر سعیدی، تهران: چشمه.
تاورنیه، ژان باتیست. (1336). سفرنامه‌ی تاورنیه عصرصفوی. ترجمه‌ی ابوتراب نوری، اصفهان: کتابخانه سنایی.
تویوکیچی، یه­ناگا. (1392). سفرنامه‌ی یه­ناگا تویوکیچی در ایران و آناطولی، ترجمه‌ی هاشم رجب­زاده و کینجی ئه­اورا، تهران: طهوری.
حقیقی، شاهرخ. (1399). گذار از مدرنیته: نیچه. فوکو، لیوتار، دریدا، تهران: آگه.
جمالی، محمد. (1401). مطالعه مردم­‌شناختی ورزاجنگ: مورد مطالعه شهرستان خمام. پایان­نامه‌ی کارشناسی‌ارشد جامعه‌شناسی دانشگاه گیلان.
رابینو، یاسنت­لویی. (1341). ورزش­های باستانی در گیلان. ترجمه‌ی عبدالحسین ملک­زاده، رشت: سایبان.
ریتزر، جورج. (1393).  نظریه‌ی جامعه­شناسی در دوران­ معاصر. ترجمه‌ی محسن ثلاثی، تهران: علمی.
سلیمی، حسین. (1398). هفت گام در پژوهش­های کاربردی. تهران: علمی.
شاردن، ژان. (1335). دایره­المعارف تمدن ایران: سیاحت­نامه شاردن. ج2، ترجمه‌ی محمد محمدلوی‌عباسی، تهران: امیرکبیر.
ـــــــــــ. (1336). دایره­المعارف تمدن ایران، سیاحت­نامه شاردن. ج 3 و 4، ترجمه‌ی محمد محمدلوی عباسی، تهران: امیرکبیر.
شرلی، سرآنتوان؛ شرلی، سررابرت. (1362). سفرنامه‌ی برادران شرلی. گردآورنده علی دهباشی، ترجمه‌ی آوانس، تهران: نگاه.
صمیم، رضا. (1399). مواجهات نسلی و ثبات­سیاسی در ایران معاصر. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
عباسی، هوشنگ. (1386). گیلان در سفرنامه­های سیاحان ایرانی. رشت: فرهنگ ایلیا.
غلامی، اباذر. (1390). بازی­های محلی گیلان. رشت: فرهنگ ایلیا.
فرانکلین، ویلیام. (1358). مشاهدات سفر از بنگال به ایران در سال­های 1786-1787. ترجمه‌ی محسن جاویدان، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
فیگوئروآ، گارسیا د سیلوا. (1363). سفرنامه سفیر اسپانیا در دربار شاه­عباس اول. ترجمه‌ی غلامرضا سمیعی، تهران: نشرنو.
کانت، ایمانوئل. (1370). «روشنگری چیست؟». ترجمه‌ی همایون فولادپور، کلک، (22)، 48-57.
کای­وا، روژه. (1389) انسان و بازی. ترجمه‌ی مهدی داودی، تهران: دفترپژوهش­های­فرهنگی.
کرول، جوپل. (1400). پایان الهی یا بشری تاریخ. ترجمه‌ی زانیار ابراهیمی، تهران: پگاه روزنو.
محمداسماعیل. الهه. (1396) . بازی درمانی، نظریه­ها و روش­ها و کاربردهای بالینی. تهران: دانژه.
موسوی، سیدهاشم؛ عباسی، هوشنگ؛ محمدی، محمدعلی؛ نژادبخش، اصغر. (1385). «پژوهش مردم‌شناختی درباره‌ی ورزاجنگ در فرهنگ گیلان». مطالعات اجتماعی ایران، 1 (2)، 164-181.
موسوی، سیدهاشم؛ عباسی، هوشنگ؛ نژادبخش، اصغر؛ رفیعی­مقدم، هما. (1386). نمایش­ها و بازی­های سنتی گیلان. رشت: فرهنگ ایلیا.
ویلز، چارلزجیمز. (1368). ایران در یک قرن پیش. ترجمه‌ی غلامحسین قراگوزلو، تهران: اقبال.
هابرماس، یورگن. (1399). نظریه کنش ارتباطی. ترجمه‌ی کمال پولادی، تهران: مرکز.
هنرمندی، ندا؛ رنجبر، محمدعلی. (1399). «مسئله مقوله­بندی در مطالعات تاریخ اجتماعیِ زندگی روزانه». تحقیقات تاریخ اجتماعی، 10 (2)، پاییز و زمستان، صص 295-324.
Bankova. Petya. (2017). Children play war. The Belogradchik Journal for Local History. 8(1). 113-132.
Bromberger. Christian. (2017). Les combats de taureaux dans le nord de l'Iran, une passion populaire interdite. 21-33.
Cohen. Erik. (2014). Bullfighting and tourism. Tourism Analysis. 19(5). 545-556.
Cordeiro-Rodrigues. Luis;d Achino. Emanuele. (2017). A case study on moral disengagement and rationalization in the context of Portuguese bullfighting. Polish Sociological Review. 199(3). 315-328.
Dworetzky. Lynne. (2010). The influence of a pre-school program on the acquisition of social and communication skills. MA University of South Africa.
Geertz. Clifford. (1973). Interpretation of cultures. (Vol. 5019). Basic books.
Huizinga. Johan. (1949). Homo Ludens: A Study of the Play-Element in Culture. London: Routledge & Kegan Paul (1980).
Henricks. Thomas. S. (2010). Caillois's" Man, Play, and Games": An Appreciation and Evaluation. American Journal of Play. 3(2). 157-185.
Malik. Aatina Nasir. (2020). Mapping children’s play and violence in Kashmir. Childhood. 27(3). 354-368.
Villena. David. (2021). A Critique of Mario Vargas Llosa’s Putative Justifications of Bullfighting. Journal of Animal Ethics. 11(2). 31-41.
 
Journal of Civilization History
Volume 1, Issue 1 - Serial Number 1
October 2026
Pages 87-104

Files

Share

How to cite

Statistics